ΑΡΧΙΚΗ Ακρόπολη Άμαξες Αρχ.χώροι Βίντεο Δρόμοι Εκκλησίες Θησείο Κτήρια Ιστ ξενοδοχεία Καλλιμάρμαρο
ΛυκαβηττόςΠρόσωπαΜοναστηράκιΝοσοκομείαΟμόνοια Πειραιάς ΠεριοχέςΠλάκαΠλατείεςποταμοίΠ.ΑδριανούΚάρα Ναός.Ολ.Διός Σύνταγμα Τραμ Τρένα Αθήνα Ντοκουμέντα Επαγγέλματα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πρόσωπα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πρόσωπα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δεκαετία του 1950. Λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας και Οδός Κουμπάρη

Έξω από το Μουσείο Μπενάκη ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής με τα βλέμματα όλων πάνω του.
~
Ο Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής ήταν Έλληνας πολιτικός, που διετέλεσε πρωθυπουργός για δύο περιόδους (1955-1963 και 1974-1980), καθώς και δύο φορές πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας (1980-1985, 1990-1995).
Απεβίωσε: 23 Απριλίου 1998.
Κείμενο από την Βικιπαίδεια
Αρχείο: Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ)
Φωτογράφος / Δημιουργός: United Photojournalists Agency Athens (Πρακτορείο Ηνωμένων Φωτορεπόρτερ Αθήνα, Στοά Πεσμαζόγλου)

Το 2024

Το 1890. Πλατεία Συντάγματος

Η πλατεία γεμάτη από κόσμο, ένας Εύζωνας ποζάρει στον φακό.
Πίσω του δεξιά είναι η οδός Μουσών, (τότε), (σημερινή Καραγιώργη Σερβίας).
Το αριστερό κτήριο αργότερα, το (1910-1911, θα δώσει την θέση του, στο 'Μεγάρο Πάλλη', το οποίο, υπάρχει και σήμερα, και φιλοξενεί το σημερινό κατάστημα Public.
Δεξιά είναι η οικία Παύλου Καλλιγά, (κατασκευής τέλη δεκαετίας του 1840), αρχιτέκτονας Ερνέστο Τσίλλερ, (1837-1923), η κατεδάφιση θα γίνει το 1957.
Κείμενο: Μ.Σ.
Φωτογράφος: T.H. McAllister

Το 2022

Δεκαετία του 1960. Ακρόπολη. Οδός Ροβέρτου Γκάλι. Η οικία του ζωγράφου Κωνσταντίνου Παρθένη

Βρισκόταν στη συμβολή των οδών Οδός Ροβέρτου Γκάλι, και Διονυσίου Αρεοπαγίτου, (σημερινό Πάρκο Ροβέρτου Γκάλι), κτίστηκε το 1923 και υπήρξε έως το 1967.
Ο επάνω όροφος ήταν το ατελιέ του καλλιτέχνη, και τα παράθυρα είχαν θέα την Ακρόπολη.
Μετά τον θάνατό του, το κτήριο κατεδαφίστηκε έπειτα από διαμάχη με το ελληνικό κράτος στο πλαίσιο της ανάπλασης της περιοχής της Ακρόπολης.
Πλανόδιος έμπορος μανάβης με κάρο μπροστά στο σπίτι στην οδό Ροβέρτου Γκάλι.
Κείμενο: Μ.Σ
Η φωτογραφία εντοπίζεται σε ιδιωτικές συλλογές, αρχεία τεκμηρίωσης της αθηναϊκής τοπογραφίας και ψηφιακά λευκώματα (όπως το Αρχείο Saloni.ca ή αφιερώματα της σελίδας Greek Visions)
Φωτογράφος η κάτοχος του αρχείου άγνωστος

Το 2021
google earth 2024

Το 1959. Ακρόπολη. 'Ράλλυ Ακρόπολις'

Η φωτογραφία τραβήχτηκε το πρωί της Πέμπτης 28 Μαΐου 1959, οπότε και δόθηκε η εκκίνηση για τα 76 πληρώματα που συμμετείχαν εκείνη τη χρονιά.
Στο βάθος διακρίνεται καθαρά ο Παρθενώνας, το Ηρώδειο και το τότε ελεύθερο τοπίο γύρω από τον αρχαιολογικό χώρο. 
Ανάμεσα στα αυτοκίνητα που διακρίνονται σε πρώτο πλάνο περιλαμβάνονται μοντέλα της εποχής όπως Auto Union 1000 (το οποίο αναδείχθηκε και νικητής του αγώνα με πλήρωμα τους Λέβι και Βέντσερ), Volvo PV444/544, Saab 93, καθώς και DKW.
Η ιστορία του Ράλλυ Ακρόπολις
Ο μοναδικός διεθνής αγώνας του μηχανοκίνητου αθλητισμού που διεξάγεται στην Ελλάδα κι ένας από τους παλαιότερους παγκοσμίως.
Το Ράλλυ Ακρόπολις είναι ο μοναδικός διεθνής αγώνας του μηχανοκίνητου αθλητισμού που διεξάγεται στην Ελλάδα κι ένας από τους παλαιότερους παγκοσμίως.
Πρωτοξεκίνησε το 1952 ως Ράλι ΕΛΠΑ, μετονομάστηκε σε Ράλλυ Ακρόπολις την επόμενη χρονιά και από το 1956 είναι ενταγμένος στο ετήσιο αγωνιστικό καλεντάρι της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αυτοκινήτου (FIA).
Ο εθνικός μας αγώνας πραγματοποιείται κυρίως στους σκονισμένους και κακοτράχαλους χωματόδρομους της ορεινής Στερεάς Ελλάδας, συνήθως κατά τη διάρκεια του καυτού ελληνικού καλοκαιριού.
Το Ράλλυ Ακρόπολις είναι γνωστό παγκοσμίως ως ένας εξαιρετικά σκληρός αγώνας για οδηγούς και αυτοκίνητα. Πολυνίκης της διοργάνωσης με 5 καρό σημαίες είναι ο αδικοχαμένος σκωτσέζος οδηγός Κόλιν ΜακΡέι και στην κατηγορία των κατασκευαστών η Ford με 17.
Οι αγώνες αυτοκινήτου στην Ελλάδα που είχαν ξεκινήσει δειλά-δειλά στα μέσα της δεκαετίας του 1920 με πρωτοβουλία της Ελληνικής Λέσχης Περιηγήσεων και Αυτοκινήτου (ΕΛΠΑ, μέλος της FIA από το 1928) διακόπηκαν, όπως ήταν φυσικό, τη δεκαετία του 1940, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και του επακολουθήσαντος Εμφυλίου Πολέμου στην Ελλάδα.
Στις αρχές του 1951 μία παρέα φίλων του αυτοκινήτου απευθύνθηκαν στην ΕΛΠΑ και ζήτησαν την επανέναρξη της αγωνιστικής δράσης. Στις 30 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς δόθηκε η εκκίνηση του «Ελληνικού Ράλι» κάτω από την Ακρόπολη.
Τα 10 αυτοκίνητα που συμμετείχαν στον αγώνα, αφού διάνυσαν 1.923 χιλιόμετρα υπό συνεχή βροχή, τερμάτισαν ύστερα από 43 ώρες στην Κηφισιά με νικητή τον Πέτρο Περατικό που οδηγούσε ένα Fiat 1400. 
Ήταν ο πρώτος αγώνας μεταπολεμικός αγώνας αυτοκινήτου στην Ελλάδα.
Τον Ιανουάριο του 1952 ο τότε αντιπρόεδρος της ΕΛΠΑ Απόστολος Νικολαίδης πρότεινε τη διεξαγωγή ενός αγώνα ράλι υπό την αιγίδα της.
Το Ράλι ΕΛΠΑ ξεκίνησε από τα Γιάννινα την 1η Μαΐου της ίδιας χρονιάς με τη συμμετοχή 19 αυτοκινήτων και τερματισμό τη Φιλοθέη, όπου οι διαγωνιζόμενοι πήραν μέρος και σ’ έναν αγώνα διεξιοτεχνίας. 
Νικητής αναδείχθηκε ο Τζώνυς Πεσμαζόγλου με ένα οκτακύλινδρο Chevrolet και συνοδηγό τον Νίκο Παπαμιχαήλ. 
Το Ράλι ΕΛΠΑ ήταν ο πρόγονος του Ράλυ Ακρόπολις.
Στις 19 Νοεμβρίου 1952, κατά τη διάρκεια του διοικητικού συμβουλίου της ΕΛΠΑ, ο Απόστολος Νικολαΐδης έριξε την ιδέα της διεθνοποίησης του αγώνα και της μετονομασίας του σε Ράλλυ Ακρόπολις.
Η πρότασή του έγινε αποδεκτή και στις 29 Μαΐου 1953 κάτω από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης δόθηκε η εκκίνηση του πρώτου Ράλλυ Ακρόπολις με τη συμμετοχή 26 αυτοκινήτων (19 με ελληνικά πληρώματα και 7 με ξένα).
Τα αυτοκίνητα έπρεπε να διανύσουν μία απόσταση 1.720 χιλιομέτρων σε ασφάλτινους και χωμάτινους δρόμους στην ηπειρωτική Ελλάδα, αλλά μόλις 6 είδαν την καρό σημαία του τερματισμού στην Αθήνα. 
Νικητής αναδείχθηκε ο Νίκος Παπαμιχαήλ με Jaguar και συνοδηγό τον Σπύρο Δημητράκο.
Το «Ακρόπολις» από την πρώτη του κιόλας διοργάνωση έδειξε τον σκληρό χαρακτήρα του και άρχισε να χτίζει μεθοδικά τη φήμη του.
Δεν πέρασαν πολλά χρόνια και το 1956 εντάχθηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ράλι (ERC) και άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστό στους διαγωνιζόμενους και στους φίλους του μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Με τις δύσκολες και «σφιχτές» ειδικές διαδρομές του, κέρδιζε σταθερά χρόνο με το χρόνο φήμη και δημοσιότητα, προσελκύοντας τα μεγαλύτερα ονόματα και τα καλύτερα αυτοκίνητα κάθε εποχής.
Το 1970 εντάχθηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι (πρώτα στο IMC και μετέπειτα στο WRC), κερδίζοντας περαιτέρω αίγλη με τη μοναδικότητα του χαρακτήρα του.
Το 2014, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και των προβλημάτων που αντιμετώπιζε η ΕΛΠΑ, το Ράλλυ Ακρόπολις υποβιβάστηκε και εντάχθηκε και πάλι στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ράλι.
Το 2019 και το 2020 δεν έγινε, αλλά από το 2021 επανήλθε στη φυσική του θέση ως αγώνας του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ράλι, αφού η ελληνική κυβέρνηση κατανόησε τη σημασία που έχει για την προβολή της χώρας μας στο εξωτερικό.
Το 68ο Ράλλυ Ακρόπολις θα διεξαχθεί από τις 5 έως τις 8 Σεπτεμβρίου 2024.
Κείμενο: SanSimera.gr
~
Αριστερά είναι η οικία του ζωγράφου Κωνσταντίνου Παρθένη.
Βρισκόταν στη συμβολή των οδών Οδός Ροβέρτου Γκάλι, και Αρεοπαγίτου, κτίστηκε το 1923 και υπήρξε έως το 1967.
Ολόκληρο τον επάνω όροφο κατελάμβανε το ατελιέ του καλλιτέχνη, με τα βορεινά του παράθυρα με θέα την Ακρόπολη.
Μπροστά από το σπίτι αδιαμόρφωτη ακόμα σημερινή οδός Ροβέρτου Γκάλι.
Κείμενο: Μ.Σ
Φωτογραφικό αρχείο του Πέτρου Κουρουπή

Ιανουάριος 1954
Ράλλυ Μόντε Κάρλο
Με αφετηρία την Ακρόπολη
 Εκείνη την εποχή, το Ράλλυ Μόντε Κάρλο 
δεν ξεκινούσε από ένα μόνο μέρος. 
Οι αγωνιζόμενοι ξεκινούσαν από διαφορετικές
 πόλεις της Ευρώπης (όπως η Γλασκόβη, το Όσλο,
 το Μόναχο και η Αθήνα) και συγκλίναν 
προς το Μονακό.
Η Διαδρομή της Αθήνας:
 Τον Ιανουάριο του 1954, 16 πληρώματα επέλεξαν
 να ξεκινήσουν από την Αθήνα (κάτω από την 
Ακρόπολη) για να διανύσουν το εξαιρετικά 
δύσκολο ταξίδι των 2.000 μιλίων μέσω 
Γιουγκοσλαβίας και Ιταλίας. Ανάμεσά τους ήταν 
και ο διάσημος Βρετανός οδηγός Stirling Moss με Sunbeam Talbot
Φωτογράφος: Δημήτρης Χαρισιάδης
Φωτογραφικά Αρχεία του Μουσείου Μπενάκη
Μάιος του 1966
Ράλλυ Ακρόπολις.
Η εκκίνηση του αγωνιστικού αυτοκινήτου Volkswagen 1600 TL 
με τον αριθμό 66 στο 14ο Διεθνές Ράλλυ Ακρόπολις.
 Η λήψη προέρχεται από το επίσημο
 φωτογραφικό αρχείο της ΕΛΠΑ
 (Ελληνική Λέσχη Αυτοκινήτου και Περιηγήσεων), 
η οποία είχε την ευθύνη της διοργάνωσης του αγώνα.
Το 2021
Το 2021
google earth 2024

Το 1958. Πλατεία Συντάγματος. Οδός Πανεπιστημίου

Από την πλευρά της πλατείας η αρχή της οδού Πανεπιστημίου, αριστερά είναι το ξενοδοχείο 'Μεγάλη Βρεταννία', εγκατεστημένο εκεί από το 1874, στο κτήριο του 1842 (μέγαρο Αντώνη Δημητρίου).
Το 1956 έχει γίνει ολική κατεδάφιση και ανακατασκευή του κτηρίου από τον αρχιτέκτονα Κώστα Βουτσινά, και το 2003 ολοκληρωτική ανακαίνιση.
Δεξιά διακρίνεται το Μέγαρο Κούπα, έργο του Enrst Ziller, (Ερνέστος Τσίλλερ), οικοδομήθηκε το 1875, και ολοκληρώθηκε το 1900, (υπάρχει και σήμερα).
Στο άλογο πάνω είναι ο βασιλιάς Παύλος Ά, (1901-1964).
Κείμενο: Μ.Σ
Αρχείο: ΕΡΤ
Φωτογράφος: Πέτρος Πουλίδης (1885–1967)

Το 2022

Το 1964. Οδός Σταδίου 26. «ΑΚΡΟΝ ΙΛΙΟΝ ΚΡΥΣΤΑΛ»

Η ιστορία του Άκρον Ίλιον Κρυστάλ
Τον Μάιο του 1997, οι υπάλληλοι της Ιονικής Τράπεζας εισβάλουν αιφνιδιαστικά στα καταστήματα ‘’Ακρον – Ιλιον – Κρυστάλ’’ και κατάσχουν τα εμπορεύματα έναντι οφειλών της εταιρείας προς την τράπεζα ύψους 120 εκατ. δραχμών. Ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου μιας από τις πιο εμβληματικές εμπορικές επωνυμίες της Ελλάδας του 20ού αιώνα.
Η πικρή ιστορία του ‘’Ακρον – Ιλιον – Κρυστάλ’’ έχει αφετηρία στα δύσκολα χρόνια του ξεριζωμού. Τότε, μαζί με άλλους χιλιάδες εκδιωγμένους Έλληνες της Μικράς Ασίας, καταφθάνουν στην Αθήνα τα αδέρφια Αναστάσιος και Αντώνης Μεϊμαρίδης, καθώς και η Κατίνα Πιρπίρογλου. Εκεί βρίσκουν τον τρίτο τους αδερφό, Αντισθένη, που ήδη είχε εγκατασταθεί από το 1920.
Τα δύσκολα εκείνα χρόνια η οικογένεια, όπως και οι χιλιάδες πρόσφυγες της Ιωνίας, προσπαθεί να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, προκειμένου να επιβιώσει. Η πρώτη επιχειρηματική προσπάθεια ξεκινάει με ένα καροτσάκι γεμάτο με διάφορα προϊόντα, μεταξύ αυτών και υαλικά, που πάει πάνω κάτω στην οδό Αιόλου. Σύντομα, διαπιστώνουν ότι τα υαλικά είναι η νέα μόδα της εποχής, καθιστώντας παρωχημένα τα εμαγιέ.
Τρία χρόνια αργότερα, το 1925, οι τέσσερις νεαροί πρόσφυγες κατορθώνουν να μαζέψουν αρκετά κεφάλαια ώστε να ανοίξουν ένα κατάστημα στην οδό Αιόλου. Τα πράγματα εξελίσσονται ευνοϊκά και σύντομα ‘’ξεφυτρώνουν’’ άλλα τρία καταστήματα, τα ‘’Κρυστάλ’’, ‘’Bazaar’’ και ‘’Γραμμή’’, στο 81, 83 και 85 της οδού Αιόλου.
Τα καλύτερα όμως δεν είχαν έρθει ακόμη. Οι πωλήσεις εξακοντίζονται και σύντομα οι τέσσερις πρόσφυγες, που είχαν καταφέρει να πιάσουν το σφυγμό της αγοράς, αποκτούν μεγάλη οικονομική επιφάνεια και αξιόλογη ακίνητη περιουσία. Ούτε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα σταθεί εμπόδιο στα σχέδια των τεσσάρων συνεργατών, οι οποίοι αγοράζουν το ακίνητο της οδού Σταδίου 26, όπου βρισκόταν το ξενοδοχείο «Κεντρικόν».
Το τέλος του πολέμου βρίσκει τον Αντισθένη Μεϊμαρίδη στη Νέα Υόρκη, όπου ιδρύει ένα νέο κατάστημα, το ‘’Ακρον’’. Τα φιλόδοξα σχέδιά του, όμως, δεν ευοδώνονται, αφού η σοβαρή ασθένεια του αδερφού του, Αναστάσιου, τον αναγκάζει να κλείσει το κατάστημα και να επιστρέψει εσπευσμένα πίσω στην πατρίδα.
Εν τω μεταξύ, στο ισόγειο της οδού Σταδίου 26 εγκαινιάζεται το «Ακρον», ενώ εκεί σύντομα δημιουργείται ένα μεγάλο επταόροφο κατάστημα. Η εταιρεία έχει φθάσει πια στην ακμή της, με τέσσερα μεγάλα καταστήματα: στη Σταδίου (‘’Ακρον’’), την Ερμού (‘’Ιλιον’’), την Αιόλου (‘’Κρυστάλ’’), καθώς και το ‘’Domus’’ στο Κολωνάκι.
Ο θάνατος, όμως, του Αντισθένη Μεϊμαρίδη θα σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους της ένδοξης πορείας της επιχείρησης. Το 1970, έχει αναλάβει τα ηνία η δεύτερη γενιά των δύο οικογενειών, με επικεφαλής τον Γεώργιο Μεϊμαρίδη, γιο του Αντισθένη, ο οποίος προχωράει, παρά τις αντιδράσεις των υπολοίπων μελών της οικογένειας, στον εκσυγχρονισμό της εταιρείας.
Τις επόμενες δεκαετίες, ακολουθείται έντονα επεκτατική πολιτική, με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας σειράς από νέα καταστήματα. Το «Ακρον – Ιλιον – Κρυστάλ» στη Θεσσαλονίκη το 1972, στον Πειραιά το 1978, στο Ψυχικό το 1986, στο Χαλάνδρι το 1988, στη Νέα Ιωνία το 1990 και στη Νέα Ερυθραία το 1992.
Δυστυχώς, η δεύτερη γενιά δείχνει να αδυνατεί να προσαρμοστεί στις επιταγές της μόδας. Στην Ελλάδα πλέον έχουν αρχίσει να κάνουν αισθητή την παρουσία τους τα σουπερμάρκετ, με αποτέλεσμα ένα μεγάλο μέρος των αγορών υαλικών και ειδών οικιακής χρήσης να περάσει σ’ αυτά. Ως εκ τούτου, η εταιρεία θα αρχίσει να συσσωρεύει σημαντικά χρέη, με τις πωλήσεις να βαίνουν διαρκώς μειούμενες. 
Οι τριγμοί στο οικοδόμημα γίνονται πιο έντονοι όταν η επιχείρηση αποτυγχάνει να εισαχθεί στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Από το 1992 θα αλλάξει δις ιδιοκτήτη, οι οποίοι όμως αδυνατούν να την επαναφέρουν στην κερδοφορία. Στις αρχές του 1996, ο νέος ιδιοκτήτης, ένας Ελληνοαμερικάνος επιχειρηματίας, αναζητεί νέο αγοραστή ανάμεσα στις τάξεις των πιο γνωστών ονομάτων του λιανεμπορίου, όμως βρίσκει όλες τις πόρτες ερμητικά κλειστές. Ο βρόχος έχει αρχίσει να σφίγγει και όλοι πια περιμένουν το μοιραίο.
Το 1997, η κατάσταση επιδεινώνεται περαιτέρω. Οι 220 υπάλληλοι της ‘’Ακρον – Ιλιον – Κρυστάλ’’, που παραμένουν απλήρωτοι για μερικούς μήνες, προβαίνουν σε επίσχεση εργασίας. Όλα πια έχουν τελειώσει. Οι τίτλοι τέλους για την ιστορική φίρμα θα πέσουν με την κατάσχεση των εμπορευμάτων από τους δικαστικούς επιμελητές.
Κείμενο από: Γιάννης Πρωτοπαπαδάκης στο marketing-tips.gr
Αρχείο: Fortepan / Bauer Sándor

Φωτογραφία από την Σελίδα

ΑΚΡΟΝ-ΙΛΙΟΝ-ΚΡΥΣΤΑΛ

Φωτογραφία από την Σελίδα

ΑΚΡΟΝ-ΙΛΙΟΝ-ΚΡΥΣΤΑΛ

Το 1956-57
Πρώτος από αριστερά 
ο κος Τερζής ο οποίος 
εργαζόταν επί σειρά ετών 
στο κατάστημα.
Eυγενική παραχώρηση
της φωτογραφίας από 
τον γιό του Nikos Terzis
Φωτογραφία από την Σελίδα

ΑΚΡΟΝ-ΙΛΙΟΝ-ΚΡΥΣΤΑΛ

Φωτογραφία από την Σελίδα

ΑΚΡΟΝ-ΙΛΙΟΝ-ΚΡΥΣΤΑΛ

Το 2022

Το 1953. Πλατεία Συντάγματος. Παρέλαση 25ης Μαρτίου

Πλήθος κόσμου στην Λεωφόρο Βασ. Αμαλίας για να παρακολουθήσει την παρέλαση.
Απέναντι αριστερά επί της οδού Βασιλέως Γεωργίου Α., το ξενοδοχείο «King George», με το πολυσύχναστο πεζοδρόμιο, τότε με τα τραπεζοκαθίσματα.
Το Ξενοδοχείο "Μεγάλη Βρεταννία", (από το 1874), (Μέγαρο Αντωνίου Δημητρίου, κατασκευής του 1842).
Το 1956 θα κατασκευαστεί εκ θεμελίων από τον αρχιτέκτονα Κώστα Βουτσινά και πάρει την γνωστή σημερινή μορφή του
Δεξιά είναι η οδός Πανεπιστημίου και διακρίνεται το «Μέγαρο Παπούδωφ», του 1874, κατεδαφίστηκε το 1971.
Κείμενο: Μ.Σ

Το 2019
Το 2002

Το 1920, το 1974, και το 2011. Πλάκα

Πλάνο από την οδό Θεωρίας κάτω από τα τείχη της Ακρόπολης.
Κείμενο και ταυτοποίηση σημείου: Μ.Σ
Φωτογραφία από το βίντεο:
Πειραιάς & Αθήνα, το 1920. (Piraeus and Athens, in 1920).
Που ανάρτησε στο Youtube το κανάλι: Fratel Siv

Το 1974
Οι γνωστοί καλλιτέχνες του 
πενταγράμμου.
Το σχήμα που υπήρχε τον 
χειμώνα του 1974 - 1975, και
 τραγουδούσαν στην μπουάτ 
«Θεμέλιο», στην οδό
 Κυδαθηναίων 37, στην Πλάκα.
Από αριστερά ο Αντώνης Βαρδής, 
η Χάρις Αλεξίου, ο Γιώργος Νταλάρας, 
η Άννα Βίσση, και ο Πάνος Λαμπρόπουλος.

Το 2011

Το 1920. Πύλη Αδριανού

Γέροντας με φουστανέλα και ξίφος ποζάρει με περηφάνια μπροστά στην Πύλη του Αδριανού.
Στο βάθος διακρίνεται το Μνημείο Λυσικράτους, γνωστό και ως «Φανάρι του Διογένη», και τα τείχη της Ακρόπολης.
Κείμενο: Μ.Σ
Φωτογραφία: Από το βιβλίο People of All Nations.
C. Uchter Knox, Βρετανού πολιτικού,1856-1933

Το 2022

Δεκαετία του 1930. Ο «Φάρος της Ειρήνης». στην κορυφή του Λυκαβηττού

Ήταν γνωστός τότε ως «Φάρος της Ειρήνης» και την ύπαρξή του οι Αθηναίοι τη χρωστούσαν στο Παγκόσμιο Συνέδριο της Ειρήνης 
που έγινε στην Αθήνα το 1929.
Οι εφημερίδες της εποχής αναφέρουν ότι υπήρξε μεγάλη διαμάχη μεταξύ του πρωθυπουργού Αλέξανδρου 
Παπανασταστίου και του δημάρχου Σπύρου Μερκούρη γιατί ο φάρος κατανάλωνε πολύ ρεύμα! Τελικά, το 1941 καταστράφηκε από τις κατοχικές δυνάμεις των Γερμανών.
Αρχείο: Πέτρου Πουλίδη ΕΡΤ

Το 2017
Το 2021

Το 1893. Το Μαυσωλείο του Ερρίκου Σλήμαν

Το ταφικό μνημείο έγινε με σχέδια του Ερνέστου Τσίλλερ (Ziller Ernst 1837 - 1923), και βρίσκεται στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Το μαυσωλείο και στο βάθος η Ακρόπολη.
~
Ο Ερρίκος Σλήμαν (Heinrich Schliemann, (1822 - 1890), ήταν Γερμανός επιχειρηματίας, σημαντικός πρωτοπόρος στον τομέα της αρχαιολογίας.
Έγινε γνωστός για τις ανασκαφές του στην αρχαία Τροία και στις Μυκήνες.
Άρχισε την ανασκαφή της Τροίας, την πιο διάσημη της ζωής του, το 1870, μετά τις ανασκαφές του στην Ιθάκη, όπου αναζητούσε το παλάτι του Οδυσσέα. Στην Ιθάκη έφερε στην επιφάνεια αρκετές (20) τεφροδόχους, ένα θυσιαστικό εγχειρίδιο, ένα πήλινο ειδώλιο αρχαίας θεάς και άλλα μικρότερης σημασίας ευρήματα, αλλά όχι το ανάκτορο του Οδυσσέα.
Τον Αύγουστο του 1876 ξεκίνησε την ανασκαφή του κοντά στην Πύλη των Λεόντων και σύντομα έφθασε στα ταφικά συμπλέγματα και την ανασκαφή του Ταφικού Περιβόλου Α΄. Εξαιτίας της αφθονίας των χρυσών τέχνεργων που ανακάλυψε, θεώρησε πως είχε βρει τα σώματα του Αγαμέμνονα, της Κασσάνδρας, της Κλυταιμνήστρας και του Αίγισθου.
Κείμενο από την Βικιπαίδεια
Φωτογραφία από το: 
WoodhouseArchive @NicholsonMuseum

Ο Ερρίκος Σλήμαν
(Heinrich Schliemann, (1822 - 1890)
Φωτογραφία από την Βικιπαίδεια
Σήμερα
Το Μαυσωλείο του 
Ερρίκου Σλήμαν
Φωτογραφία από:
athensfirstcemeteryingreek.blogspot.com
Φωτογραφία από:
athensfirstcemeteryingreek.blogspot.com
Φωτογραφία από:
athensfirstcemeteryingreek.blogspot.com
Φωτογραφία από:
athensfirstcemeteryingreek.blogspot.com
Φωτογραφία από:
athensfirstcemeteryingreek.blogspot.com
Φωτογραφία από:
athensfirstcemeteryingreek.blogspot.com

Το 1936. Ομόνοια

Την 1η φεβρουαριου 1936, η σορός του στρατηγού Γεώργιου Κονδύλη οδεύει για μητρόπολη προς τέλεση εξόδιου ακολουθίας.
Ο Γεώργιος Κονδύλης (14 Αυγούστου 1879 - 31 Ιανουαρίου 1936) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, δύο φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας μετά από δύο πραξικοπήματα, αντιβασιλέας, πολλές φορές βουλευτής και υπουργός.
Κείμενο από την Βικιπαίδεια

Η πλατεία Ομονοίας με τις Μούσες, (έως το 1936), οι οποίες σήμερα τέσσερις βρίσκονται στην Καρδίτσα δύο στην Αμοργό και άλλες δύο στις Καρυές Λακωνίας, 
η ένατη η «Καλλιόπη» που βρισκόταν στα υπόγεια του ηλεκτρικού δίπλα από τις δημόσιες τουαλέτες αγνοείται η τύχη της. Όταν ρωτούσε κάποιος που είναι τα δημόσια ουρητήρια του έλεγαν κάτω στην Καλλιόπη, κι έτσι από τότε στον στρατό η αγγαρεία στις τουαλέτες βγήκε το γνωστό ραντεβού στην «Καλλιόπη».
Αριστερά η οδός Σταδίου και δεξία η οδός Αθηνάς. Το ξενοδοχείο «ΜΠΑΓΚΕΙΟΝ», υπάρχει και σήμερα.
Κείμενο: Μ.Σ

Γεώργιος Κονδύλης
Το 2020
Το 2023

Το 1935. Πλάκα. Η κατοικία της Αγγελικής Χατζημιχάλη. (Οδός Χατζημιχάλη 6)

Ήταν σημαντική Ελληνίδα λαογράφος και συγγραφέας (1895-1965)
Έμεινε γνωστή κυρίως για τις μελέτες της πάνω στην ελληνική λαϊκή τέχνη και παράδοση και για τις προσπάθειες της να διατηρηθεί η ελληνική πολιτιστική κληρονομιά.
Κείμενο από την Βικιπαίδεια
~
Σήμερα το κτήριο υπάρχει και είναι πλέον, Μουσείο Λαϊκής Τέχνης και Παράδοσης, «Αγγελική Χατζημιχάλη».

Αγγελική Χατζημιχάλη
Το 2014
Το 2025

Το 1955. Πλάκα. Επαγγέλματα του χθες. «Λατέρνα Φτώχεια και Φιλότιμο»

Η οδός Μάρκου Αυρήλιου στην διασταύρωση με την οδό Λυσίου ακριβώς απέναντι από τον Πύργο των Ανέμων, (Αέρηδες).
Η φωτογραφία είναι σκηνή από την ταινία «Λατέρνα Φτώχεια και Φιλότιμο», οι ηθοποιοί Βασίλης Αυλωνίτης και Μίμης Φωτόπουλος, προκαλούν "μποτιλιάρισμα" με τη λατέρνα τους.
Το σημείο σήμερα είναι ακριβώς το ίδιο.
Κείμενο: Μ.Σ

Το 2021