ΑΡΧΙΚΗ Ακρόπολη Άμαξες Αρχ.χώροι Βίντεο Δρόμοι Εκκλησίες Θησείο Κτήρια Ιστ ξενοδοχεία Καλλιμάρμαρο
ΛυκαβηττόςΠρόσωπαΜοναστηράκιΝοσοκομείαΟμόνοια Πειραιάς ΠεριοχέςΠλάκαΠλατείεςποταμοίΠ.ΑδριανούΚάρα Ναός.Ολ.Διός Σύνταγμα Τραμ Τρένα Αθήνα Ντοκουμέντα Επαγγέλματα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πλάκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πλάκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Το 1955. Μοναστηράκι. Ρωμαϊκή Αγορά Αθηνών Οδός Μάρκ. Αυρήλιου. Πλάνο από την ταινία "Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο"

Από την οδό Μάρκ. Αυρήλιου, αριστερά το πρώτο στενό είναι η οδός Κυρρήστου, δεξιά είναι η Ρωμαϊκή Αγορά με το 'Ωρολόγιο του Κυρρήστου, (Αέρηδες).
Η οδός Μάρκ. Αυρήλιου, η οδός Κυρρήστου και η οδός Λυσίου, είναι τα όρια της περιοχής του Μοναστηρακίου με την Πλάκα.
Στο τέλος του δρόμου είναι η οδός Λυσίου, και πιο μέσα η οδός Θρασυβούλου, όπου διακρίνεται ο Ναός Παναγίας Χρυσοκαστριωτίσσης.
Στο βάθος τα Αναφιώτικα της περιοχής Πλάκα, με φόντο το Ερέχθειο και τα τείχη της Ακρόπολης.
Τα κτήρια της φωτογραφίας υπάρχουν όλα και σήμερα.
Πλάνο από την ταινία
"Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο"
Φωτογραφία της Μάρω Μπουρδάκου στην Ομάδα:
Αθήνα...στιγμές στο χρόνο....

Το 2021
Το 2023

Το 1937. Οδός Λυσικράτους και Αδριανού

Από την πλατεία με τα αρχαία του ιερού της Αρτέμιδος, και τον ναό της Αγίας Αικατερίνης.
Ο αριστερός δρόμος είναι η οδός Λυσικράτους, στο τέλος του δρόμου είναι η πλατεία και το μνημείο του Λυσικράτους.
Δεξιά είναι η οδός Αδριανού.
Στον φόντο η Ακρόπολη.
Κείμενο: Μ.Σ.
Αρχείο: Φράιμπουργκ (Freiburg)
Φωτογράφος: Willy Pragher

Το 2014
Το 2019
Το 2021
Το 2025

Το 1965. Μοναστηράκι. Η πύλη της Αρχηγέτιδος Αθηνάς

Η πύλη είναι το εξωτερικό μέρος της πύλης που ονομάζεται Πρόπυλο.
Αυτή η πύλη είναι γνωστή ως πύλη της Αρχηγέτιδος Αθηνάς.
Με αυτό το όνομα αναφέρεται σε διάφορες επιγραφές, επειδή ήταν αφιερωμένο στη θεά Αθηνά από το δήμο της Αθήνας.
Η αγορά κατασκευάστηκε με τη χρηματοδότηση του Αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου,αν κάτι που είναι γνωστό από μια άλλη επιγραφή που βρέθηκε στο Πρόπυλο.
Κατά την διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Αδριανού (2ος αιώνας μ.Χ.), επεκτάθηκε και προστέθηκε μια επιγραφή στην πύλη η οποία και καθόριζε τις φορολογικές υποχρεώσεις των εμπόρων λαδιού.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η πύλη της Αθηνάς Αρχηγέτιδος, ονομάστηκε πύλη του παζαριού, καθώς την εποχή εκείνη ο χώρος χρησιμοποιήθηκε ως παζάρι σιταριού.
Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών του 1843, προκειμένου να ολοκληρωθεί η έρευνα, κατεδαφίσθηκε ο ναός του Προφήτη Ηλία ("Παναγία των Καταλανών").
Τέλος ανακαλύφθηκε ξανά τον 20ό αιώνα και ανασκάφτηκε από τους αρχαιολόγους.
Κείμενο: από την Βικιπαίδεια
~
Δεξιά ο Ναός Παναγιάς Γρηγορούσας.
Φωτογράφος: Åke Hedström

Το 2021

Το 1870. Πλάκα. Το μνημείο του Λυσικράτη

Το μνημείο βρίσκεται στην πλατεία Λυσικράτους, στη συμβολή των οδών Λυσικράτους, Βύρωνος και Σέλλευ.
Γνωστό και ως «Φανάρι του Διογένη», είναι ένα πέτρινο κτίσμα κυλινδρικού σχήματος, το καλύτερα σωζόμενο χορηγικό μνημείο της αρχαιότητας. Βρίσκεται επί της αρχαίας οδού Τριπόδων και κτίστηκε από τον Λυσικράτη το 335-334 π.Χ. προκειμένου να στηρίζει και να αναδεικνύει ένα σημαντικό αντικείμενο στην κορυφή του: τον χάλκινο τρίποδα που του είχε δοθεί ως έπαθλο για τον ρόλο του ως χορηγού (χρηματοδότη) του νικητήριου θεατρικού έργου στους τελευταίους δραματικούς αγώνες. Οι χορηγοί ήταν ευκατάστατοι πολίτες που αναλάμβαναν με έξοδά τους τη συγκρότηση του χορού, δηλαδή της ομάδας ανθρώπων που συμμετείχε σε θεατρικά έργα και επίσημες τελετές. Ο χάλκινος τρίποδας ήταν το πρώτο βραβείο των θεατρικών αγώνων και απονεμόταν στον χορηγό του δραματικού έργου. Οι τρίποδες κατατίθενταν στο Ιερό του Διονύσου ή τοποθετούνταν στη γειτονική οδό των Τριπόδων. Προκειμένου δε να εκτεθούν με μεγαλοπρεπέστερο τρόπο, οι τρίποδες έμπαιναν μερικές φορές σε ψηλή βάση, η οποία μπορούσε να έχει την μορφή κίονα, ή ακόμη και μνημείου σε σχήμα ναΐσκου, όπως έχει αυτή του Λυσικράτους. Το Μνημείο του Λυσικράτους παρέμεινε άθικτο στην ίδια θέση μέχρι σήμερα, παρ΄ότι ο τρίποδας στην κορυφή του δεν σώζεται. Το 1669 ενσωματώθηκε στο γειτονικό Μοναστήρι των Καπουτσίνων οι οποίοι το μετέτρεψαν σε αναγνωστήριο και βιβλιοθήκη, αφού είχαν μετακινήσει τον ένα ορθοστάτη για να ανοίξουν είσοδο. Η μονή καταστράφηκε κατά την Ελληνική Επανάσταση. Αργότερα, το μνημείο περιήλθε για ένα διάστημα στην κυριότητα του γαλλικού κράτους.
Κείμενο από την Βικιπαίδεια
~
Στον φόντο σπίτια της περιοχής Πλάκα, και ο Λυκαβηττός.
Αρχείο: Princeton Education

Φωτογραφία από
theapricity.com
Βίντεο στο Youtube από
το κανάλι Ελληνικός Ήλιος

Αρχές δεκαετίας του 1950. Πύλη Αδριανού. Αεροφωτογραφία

Άποψη της Πύλης του Αδριανού και της γύρω περιοχής από ψηλά.
Η λεωφόρος Βασιλίσσης Αμαλίας, και η περιοχή Πλάκα, ακριβώς απέναντι η οδός Λυσικράτους όπου στο βάθος διακρίνεται το μνημείο Λυσικράτους.
Κείμενο Μ.Σ.
Αρχείο: Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού (ΓΥΣ)
(ή εναλλακτικά του Υπουργείου Δημοσίων Έργων / ΥΠΕΧΩΔΕ της εποχής)

Google earth 2024
Το 2019

Το 1972. Πλάκα. Οδός Φλέσσα

Ο δρόμος με τις γνωστές ντίσκο της εποχής, οι ''Καρυάτιδες'', ήταν μια από τις πιο δημοφιλείς ντίσκο της Αθήνας με χειμερινή αίθουσα στον 1ο όροφο αλλά και καλοκαιρινή πίστα στην ταράτσα.
Κάτω από τις disco ''καρυάτιδες'' κάποια περίοδο υπήρχε και άλλη μία disco η ''meka'', αλλά και διάφορα άλλα κέντρα διασκέδασης.
Στην επάνω γωνία ήταν η Ταβέρνα ''ο Κόκορας'' όπου τραγουδούσαν μεγάλα ονόματα με μαέστρο τον Λίνο Κόκκοτο.
Στο βάθος διακρίνεται το τείχος της Ακρόπολης.
Κείμενο: Μ.Σ
Αρχείο: Christopher Railey

Το 2019
Το 2021

Το 1956. Πύλη του Αδριανού

Η λεωφόρος Βασιλίσσης Αμαλίας, και στο βάθος η οδός Λυσικράτους όπου διακρίνεται και το μνημείο Λυσικράτους, στον φόντο η περιοχή Πλάκα και η Ακρόπολη.
Κείμενο: Μ.Σ.
Φωτογράφος: Machteld J. Mellink. Bryn Mawr College.

Το 2022

Το 1934. Πλάκα. Το μνημείο του Λυσικράτους

Το μνημείο βρίσκεται στην πλατεία Λυσικράτους, στη συμβολή των οδών Λυσικράτους, Βύρωνος και Σέλλευ.
Γνωστό και ως «Φανάρι του Διογένη», είναι ένα πέτρινο κτίσμα κυλινδρικού σχήματος, το καλύτερα σωζόμενο χορηγικό μνημείο της αρχαιότητας. Βρίσκεται επί της αρχαίας οδού Τριπόδων και κτίστηκε από τον Λυσικράτη το 335-334 π.Χ. προκειμένου να στηρίζει και να αναδεικνύει ένα σημαντικό αντικείμενο στην κορυφή του: τον χάλκινο τρίποδα που του είχε δοθεί ως έπαθλο για τον ρόλο του ως χορηγού (χρηματοδότη) του νικητήριου θεατρικού έργου στους τελευταίους δραματικούς αγώνες.
Οι χορηγοί ήταν ευκατάστατοι πολίτες που αναλάμβαναν με έξοδά τους τη συγκρότηση του χορού, δηλαδή της ομάδας ανθρώπων που συμμετείχε σε θεατρικά έργα και επίσημες τελετές. Ο χάλκινος τρίποδας ήταν το πρώτο βραβείο των θεατρικών αγώνων και απονεμόταν στον χορηγό του δραματικού έργου.
Οι τρίποδες κατατίθενταν στο Ιερό του Διονύσου ή τοποθετούνταν στη γειτονική οδό των Τριπόδων. Προκειμένου δε να εκτεθούν με μεγαλοπρεπέστερο τρόπο, οι τρίποδες έμπαιναν μερικές φορές σε ψηλή βάση, η οποία μπορούσε να έχει την μορφή κίονα, ή ακόμη και μνημείου σε σχήμα ναΐσκου, όπως έχει αυτή του Λυσικράτους.
Το Μνημείο του Λυσικράτους παρέμεινε άθικτο στην ίδια θέση μέχρι σήμερα, παρ΄ότι ο τρίποδας στην κορυφή του δεν σώζεται. Το 1669 ενσωματώθηκε στο γειτονικό Μοναστήρι των Καπουτσίνων οι οποίοι το μετέτρεψαν σε αναγνωστήριο και βιβλιοθήκη, αφού είχαν μετακινήσει τον ένα ορθοστάτη για να ανοίξουν είσοδο.
Η μονή καταστράφηκε κατά την Ελληνική Επανάσταση.
Αργότερα, το μνημείο περιήλθε για ένα διάστημα στην κυριότητα του γαλλικού κράτους.
Κείμενο από την Βικιπαίδεια
Αρχείο: Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα (ASCSA)
Φωτογράφος: Η αρχική λήψη ανήκει στην Αμερικανίδα αρχαιολόγο και φωτογράφο Dorothy Burr Thompson (1900–2001).
Επιχρωματισμός φωτογραφίας: Χρήστος Καπλάνης

Το 2019
Το 2021
Βίντεο στο Youtube από
το κανάλι Ελληνικός Ήλιος

Το 1969. Μοναστηράκι. Οδός Αδριανού

Δεξιά είναι η εκκλησία του Αγίου Φιλίππου.
Αριστερά είναι η οδός των Παναθηναίων η είσοδος για τον αρχαιολογικό χώρο του Θησείου την αρχαία αγορά και την Στοά του Αττάλου.
Το γωνιακό μαγαζί είναι του γνωστού παλαιοπώλη Σωκαρά.
Τα κτήρια αριστερά δεν υπάρχουν πια λόγω αρχαιολογικών ανασκαφών.
Κείμενο: Μ.Σ
Αρχείο Γεωργίου Μπακούρου - Λίζας Κουτσαπλή
Φωτογράφος: Γεώργιος Μπακούρος 

Το 2009
Το 2014
google earth 2024

Το 1965. Κέντρο. Οδός Αιόλου. Αγία Ειρήνη, (λουλουδάδικα)

Από την οδό Αιόλου, αριστερά η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης, (λουλουδάδικα).
Μπροστά είναι η οδός Αθηναΐδος, το γωνιακό κτήριο αριστερά ήταν κατάστημα με δερμάτινα είδη, για αρκετά χρόνια ήταν εγκαταλειμμένο, πρόσφατα ανακαινίστηκε και λειτουργεί ως Fast Food «Pax Burgers».
Αυτό και το επόμενο κτήριο υπάρχουν και σήμερα σε άριστη κατάσταση.
Στο βάθος είναι το Ωρολόγιο του Αντρονίκου Κύρρηστου, (Αέρηδες, του 47 π.Χ), στο χώρο της Ρωμαικής αγοράς, και η περιοχή Πλάκα με φόντο την Ακρόπολη.
Κείμενο: Μ.Σ
Φωτογραφία του Oliver G.

Το 2014
Το 2022

Το 1905. Μοναστηράκι.Συμβολή των οδών Πελοπίδα και Αιόλου

Δεξιά είναι ο Μεντρεσές των Αθηνών, βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Αιόλου και Πελοπίδα.
Ήταν ισλαμικό ιεροσπουδαστήριο που ιδρύθηκε στην Αθήνα κατά τον 17ο αιώνα και βρισκόταν βόρεια του Ωρολογίου του Κυρρήστου (κοινώς "Αέρηδες").
Στην εποχή του Όθωνα και του Γεωργίου του Α' χρησιμοποιούνταν ως φυλακές και τόπος εκτέλεσης. Μάλιστα στους κλάδους του αιωνόβιου πλατάνου στην αυλή του γίνονταν απαγχονισμοί των καταδίκων.
Έτσι, όταν για κάποιους έφθανε η ώρα της αποφυλάκισης, βγαίνοντας από την πύλη της φυλακής
κοίταζαν πίσω προς τα κελιά των πρώην συγκρατούμενών τους και τους φώναζαν: «χαιρέτα μου τον πλάτανο».
Η φράση έμεινε από τότε και τη χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε μια κατάσταση
που είναι χαμένη εκ των προτέρων.
Ο μεντρεσές αυτός κατεδαφίστηκε το 1898, για χάρη των αρχαιολογικών ανασκαφών. Σήμερα διασώζεται μόνο η κύρια είσοδός του ακριβώς απέναντι (βόρεια) του αρχαίου μνημείου.
Κείμενο από την Βικιπαίδεια
Φωτογράφος Πέτρος Πουλίδης
Αρχείο ΕΡΤ

Το 2011
Το 2021
Το 2022

Το 1960. Πλάκα. Οδός Μνησικλέους

Από τα σκαλιά της οδού Μνησικλέους, ο πρώτος δρόμος μπροστά είναι η οδός Λυσίου.
Στην αριστερή γωνία είναι η γνωστή «ΠΑΛΗΑ ΤΑΒΕΡΝΑ ΚΡΗΤΙΚΟΥ», η οποία υπάρχει και σήμερα όπως και όλα τα σπίτια της φωτογραφίας.
Κείμενο: Μ.Σ
Αρχείο: Ε.Λ.Ι.Α

Το 2014
Το 2022
Το 2022
Το 2022

Το 1930. Πλάκα. Οδός Ερεχθέως

Από την οδό Ερωτόκριτου η οδός Ερεχθέως με τα χαρακτηριστικά σκαλοπάτια της.
Αριστερά δίπλα είναι το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου του 12ου αιώνα.
Δεξιά είναι η Εξαρχία του Παναγίου Τάφου, στο τέρμα επάνω ή οδός Πρυτανείου, και τα τείχη της Ακρόπολης.
Στο βάθος, στα δεξιά της σκάλας, βρίσκεται το κτίριο που στεγάζει την ιστορική Ταβέρνα του Ψαρρά.
Κείμενο: Μ.Σ
Φωτογράφος: Walter Hege (1893–1955)
Αρχεία του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου Αθηνών (DAI Athen)

Το 2014
Το 2014
google earth 2024

Το 1965. Πλάκα. Οδός Τριπόδων 32. Η «οικία Κοκοβίκου»

Το πιο χαρακτηριστικό σπίτι-ενθύμιο του ελληνικού κινηματογράφου είναι η «οικία Κοκοβίκου». Το σπίτι δηλαδή όπου έγιναν τα γυρίσματα της ταινίας «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» του Γιώργου Τζαβέλλα και βρίσκεται στην Πλάκα. Στην οδό Τριπόδων 32, τον παλαιότερο δρόμο της Αθήνας που διατηρεί το ίδιο όνομα εδώ και 25 αιώνες. Στη σκιά της Ακρόπολης, έγινε η «φωλίτσα» του Αντωνάκη και της Ελενίτσας, του Γιώργου Κωνσταντίνου και της Μάρως Κοντού δηλαδή.
Για τις ανάγκες της ταινίας, η αυλή μετατράπηκε σε πλατό και το νεοκλασικό διώροφο που χτίστηκε στα 1800 ως στέγη της τουρκικής στρατιωτικής διοίκησης γέμισε κόσμο. Σήμερα, διατηρείται ακόμα ο γαλάζιος σκελετός του και η χαρακτηριστική μακριά σκάλα, ωστόσο είναι ακατάλληλο προς επίσκεψη λόγω των ανασκαφών που έφεραν στο φως αρχαιολογικά ευρήματα. Είναι βέβαια πόλος έλξης δεκάδων επισκεπτών που αγάπησαν την ταινία.
Το σπίτι απαλλοτριώθηκε το 1979 για αρχαιολογικούς σκοπούς. Λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα του, χαρακτηρίστηκε το 1995 ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο από το υπουργείο Πολιτισμού και δύο χρόνια αργότερα παραχωρήθηκε η χρήση του στην ΕΣΗΕΑ. Στις αρχές του 2000 ξεκίνησαν ανασκαφές στην αυλή και στο εσωτερικό του που αποκάλυψαν αρκετά ευρήματα από την κλασική εποχή αλλά και το Βυζάντιο.
Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 2014 ανακοινώθηκε η απόφαση εκποίησής του στο πλαίσιο αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας μέσω του ΤΑΙΠΕΔ. Η τιμή εκκίνησής του στον διαγωνισμό είχε οριστεί στα 900.000 ευρώ, ένα υψηλό ποσό για τα 411,37 τετραγωνικά του οικοπέδου και τα 266 τετραγωνικά του κτίσματος. Μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε η είδηση της εκποίησης, δεν εμφανίστηκε καμία προσφορά εξαγοράς του στην ηλεκτρονική δημοπρασία και παραμένει μέχρι σήμερα αναξιοποίητο.
Κείμενο: tanea.gr
Αρχείο: ΠΑΥΛΟΥ Μ. ΜΥΛΩΝΑ (1915 – 2005)

Δεκαετία του 1950
Αρχείο του Υπουργείου Πολιτισμού (ΥΠΠΟ)
 
Στα αριστερά εικονίζεται 
ο Γιώργος Κωνσταντίνου (Αντωνάκης) και στα
 δεξιά η Μάρω Κοντού (Ελενίτσα) με στέφανα γάμου,
 ενώ στο βάθος φαίνεται το ιστορικό «σπίτι του Κοκοβίκου» 
στην Πλάκα (οδός Τριπόδων 32), 
όπου πραγματοποιήθηκαν τα γυρίσματα.
Επεξεργασία Κολάζ
Konstantinos Oikonomou
Σήμερα
Φωτογραφία από την Σελίδα
Οικία Αντωνάκη & Ελενίτσας Κοκοβίκου.
Το 2022
Το 2021
Οικία Κοκοβίκου:
Το διάσημο σπίτι του Αντωνάκη και της Ελενίτσας
στην Πλάκα | 19/11/23 | EΡΤ
Βίντεο που ανάρτησε στο Youtube το κανάλι
ΕΡΤ Α.Ε.

Το 1973. Πλάκα. Μνημείο Λυσικράτους

Γνωστό και ως «Φανάρι του Διογένη», είναι ένα πέτρινο κτίσμα κυλινδρικού σχήματος, το καλύτερα σωζόμενο χορηγικό μνημείο της αρχαιότητας. Βρίσκεται επί της αρχαίας οδού Τριπόδων και κτίστηκε από τον Λυσικράτη το 335-334 π.Χ. προκειμένου να στηρίζει και να αναδεικνύει ένα σημαντικό αντικείμενο στην κορυφή του: τον χάλκινο τρίποδα που του είχε δοθεί ως έπαθλο για τον ρόλο του ως χορηγού (χρηματοδότη) του νικητήριου θεατρικού έργου στους τελευταίους δραματικούς αγώνες. Οι χορηγοί ήταν ευκατάστατοι πολίτες που αναλάμβαναν με έξοδά τους τη συγκρότηση του χορού, δηλαδή της ομάδας ανθρώπων που συμμετείχε σε θεατρικά έργα και επίσημες τελετές. Ο χάλκινος τρίποδας ήταν το πρώτο βραβείο των θεατρικών αγώνων και απονεμόταν στον χορηγό του δραματικού έργου. Οι τρίποδες κατατίθενταν στο Ιερό του Διονύσου ή τοποθετούνταν στη γειτονική οδό των Τριπόδων. Προκειμένου δε να εκτεθούν με μεγαλοπρεπέστερο τρόπο, οι τρίποδες έμπαιναν μερικές φορές σε ψηλή βάση, η οποία μπορούσε να έχει την μορφή κίονα, ή ακόμη και μνημείου σε σχήμα ναΐσκου, όπως έχει αυτή του Λυσικράτους.
Το Μνημείο του Λυσικράτους παρέμεινε άθικτο στην ίδια θέση μέχρι σήμερα, παρ΄ότι ο τρίποδας στην κορυφή του δεν σώζεται. Το 1669 ενσωματώθηκε στο γειτονικό Μοναστήρι των Καπουτσίνων οι οποίοι το μετέτρεψαν σε αναγνωστήριο και βιβλιοθήκη, αφού είχαν μετακινήσει τον ένα ορθοστάτη για να ανοίξουν είσοδο. Η μονή καταστράφηκε κατά την Ελληνική Επανάσταση. Αργότερα, το μνημείο περιήλθε για ένα διάστημα στην κυριότητα του γαλλικού κράτους. Σήμερα το μνημείο εντοπίζεται στην πλατεία Λυσικράτους, στη συμβολή των οδών Λυσικράτους, Βύρωνος και Σέλλευ.
Κείμενο από την Βικιπαίδεια
Φωτογράφος η κάτοχος του αρχείου, (άγνωστος).

Το 2021
Το 2025