Η Αθήνα του 19ου και 20ου αιώνα

Το Αμαλίειο Ορφανοτροφείο, και η είσοδος του Παναθηναϊκού Σταδίου, όταν οι κερκίδες ήταν ακόμα βράχια. Ο χωματόδρομος μπροστά είναι η τότε Κηφισίας, (έως το 1932) η σημερινή λεωφόρος Βασιλίσσης Σοφίας. Δεξιά είναι η οδός Ηρώδου Αττικού η οποία καταλήγει στην τρίτοξη γέφυρα του Ιλισού. Κείμενο: Μ.Σ Απόσπασμα της "πρωτότυπης φωτογραφίας" Φωτογράφος: Pascal Sébah (1823–1886)   Πρωτότυπη φωτογραφία Πίσω από την τρίτοξη γέφυρα του Ιλισού,  ο λόφος του Αρδηττού και δεξιά του  διακρίνεται το πρώτο κοιμητήριο αθηνών. Η ευρύτερη περιοχή είναι ακόμα εντελώς  ακατοίκητη. Κείμενο: Μ.Σ Φ ωτογράφος: Pascal Sébah (1823–1886) google earth 2023

Ο πύργος ανήκε στη διάσημη οικογένεια της Φλωρεντίας, Ατσαγιόλι, η οποία πήρε το όνομά της επειδή ασχολήθηκε με το εμπόριο ατσαλιού και βασίλεψε στο Δουκάτο των Αθηνών για 73 χρόνια από το 1388 μέχρι το 1458. Ο Πύργος βρισκόταν δεξιά από τα Προπύλαια και είχε ύψος είκοσι έξι μέτρα. Ήταν δυνατό από εκεί να κατοπτεύονται η θάλασσα και οι δρόμοι της Αθήνας. Στην κορυφή του μπορούσε να ανάψει φωτιά η οποία ήταν ορατή από την Ακροκόρινθο στην Πελοπόννησο. Λειτουργούσε δηλ. και ως Φρυκτωρία. Ο μελετητής Πίτερ Λοκ, είχε αναφέρει ότι υπήρχε πιθανότητα το κτήριο να κατασκευάστηκε από την πανίσχυρη δυναστεία Ντε Λα Ρος, η οποία καταγόταν από τη Βουργουνδία και διοίκησαν το Δουκάτων των Αθηνών πριν από τους Ατσαγιόλι. Μετά την επικράτηση των Οθωμανών, οι Ατσαγιόλι αποχώρησαν από την Αθήνα. Την περίοδο εκείνη ο Πύργος μετατράπηκε σε αποθήκη αλατιού. Στην ελληνική επανάσταση μετατράπηκε σε φυλακή και έμελλε να είναι η φυλακή που σημάδεψε το τέλος του γενναίου Οδυσσέα Ανδρούτσου. Ο Έ...