Το 1870, το 1906, και το σήμερα. Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο

Το στάδιο πριν την αναμαρμάρωση.

Στην αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν για την τέλεση μέρους των Παναθηναίων προς τιμήν

της θεάς Αθηνάς. Κτισμένο ανάμεσα στους λόφους Άγρα και Αρδηττού, το 329 π.Χ., επί Λυκούργου, το στάδιο ορθομαρμαρώθηκε, καθώς μέχρι τότε τα καθίσματα ήταν ξύλινα. Το 140 μ.Χ. επί Ηρώδη του Αττικού έγινε μια μεγάλης κλίμακας ανακαίνιση καθώς και αύξηση της χωρητικότητάς του στις 50.000 θέσεις. Σε άγνωστους χρόνους του Μεσαίωνα είχε απογυμνωθεί τελείως από τα μάρμαρά του, όπως και τα πλείστα αρχαία κτήρια της Αθήνας. Όταν ο Βασιλιάς Όθων κήρυξε την Αθήνα πρωτεύουσα του Ελληνικού Βασιλείου στο «καλλιμάρμαρο», μόνο οι δύο κρηπιδότοιχοι των μετώπων δεξιά και αριστερά της εισόδου απέμεναν ως εμφανή ερείπια του άλλοτε σταδίου.
Αρχιτέκτονας Αναστάσιος Μεταξάς.
Κείμενο από την Βικιπαίδεια

~

Το 1856, ο πλούσιος έμπορος στη Ρουμανία, Ευαγγέλης Ζάππας πρότεινε στον βασιλιά Όθωνα την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων με δική του χρηματοδότηση. Δύο χρόνια μετά, εκδόθηκε διάταγμα, με το οποίο καθιερώθηκαν διαγωνισμοί με την επωνυμία «Ολύμπια» στην Αθήνα ανά τετραετία.

Τα Ολύμπια ή αλλιώς Ζάππειες Ολυμπιάδες δεν ήταν, όμως, αμιγώς αθλητικοί αγώνες, όπως επιθυμούσε ο Ζάππας. Η δημοσιογραφική έρευνα εξηγεί πώς ο τότε Υπουργός Εξωτερικών, Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής παραποίησε το αρχικό όραμα του Έλληνα ευεργέτη και περιγράφει τα ευτράπελα που σημειώθηκαν στα Α’ Ολύμπια του 1859, δεδομένου ότι δεν υπήρχαν επαγγελματίες αθλητές ούτε στοιχειώδης οργάνωση.

Τις επόμενες δεκαετίες, πραγματοποιήθηκαν ακόμη τρία Ολύμπια (1870, 1875 και 1889), τα οποία, παρά τη χρονική ασυνέπεια, είχαν μεγαλύτερη επιτυχία και ωφέλησαν με πολλούς τρόπους το νεοσύστατο ελληνικό κράτος.

Κείμενο: ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Το 1906

Καλλιμάρμαρο

Το Παναθηναϊκό στάδιο

κατά την περίοδο της

Μεσολυμπιάδας του 1906.

Στο βάθος δεξιά το «πανόραμα θων».

Το 2023